مردمانی با قلبی بزرگ
ساکنان قلات با مهماننوازی، صداقت و عشق به سرزمین خود، روح واقعی این روستا را زنده نگه داشتهاند
روح مردم قلات
مردم قلات که اغلب کشاورز، دامدار یا هنرمند هستند، زندگیشان با طبیعت پیوندی عمیق دارد. آنها با فصلهای سال نفس میکشند — در بهار میکارند، در تابستان میچرانند، در پاییز برداشت میکنند و در زمستان از گرمای خانه لذت میبرند.
مهماننوازی در قلات یک فضیلت است، نه یک وظیفه. هر غریبهای که در آستانه خانهای بایستد، چای و نان از درون میآید. این روح سخاوت که در ژن این مردم نهفته، قدیمیترین سنتی است که هنوز زنده است.
کار و معیشت مردم قلات
زندگی اقتصادی مردم قلات بر پایه تولید کشاورزی و دامداری استوار است
کشاورز قلاتی
کشاورزان قلات با دانش اجداد خود، زمینهای شیبدار کوهستانی را به باغهای پربار گردو، انار، گیلاس، سیب و بادام تبدیل کردهاند. کشت دیم گندم و جو نیز در اینجا رایج است.
دامدار کوهستانی
دامداران قلات گلههای گاو، گوسفند و بز را در مراتع کوهستانی میچرانند. شیر تازه، کره، پنیر و کشک محلی از محصولات اصلی آنهاست که کیفیت ویژهای دارند.
هنرمند بومی
زنان قلات در بافت گلیم، جاجیم و سیاهچادر مهارت دارند. نقشهای سنتی که از مادر به دختر منتقل میشوند، گنجینهای از هنر بومی این منطقهاند.
مردم قلات، خودشان میگویند
روایتی از زبان ساکنان این روستای کوهستانی
اینجا آدم زندگی میکند، نه فقط نفس میکشد. درختی که پدرم کاشته، میوهاش را من میخورم و نهالی که من کاشتم، میوهاش را نوهام. این پیوند است.
مادرم گلیم بافت، من هم بافتم. دخترم داره یاد میگیره. هر گره این گلیم یه حرفه. وقتی میبافم، با مادربزرگم حرف میزنم.
از شهر برگشتم. پیش خودم گفتم کجا میروم که صبحها صدای آب بشنوم و شبها ستارهها را ببینم؟ قلات تنها جواب بود.
دوستانم از شهر میپرسند زندگی در روستا چطور است. میگویم تصور کنید هر روز صبح از پنجره کوه ببینید. ما این شانس را داریم.